dün bir an hersey guzel giderken birden yıllar önce surekli, istisnasız, mutemadiyen hissettiğim duyguyu hissettim.o an böle kalakaldım, durdum, sustum, iğrenç ötesi hissettim.ama kendimi iğrenç otesi hissetmemin sebebi o anki şey değildi, 1 ay sonra 26 yasinda olucam ve hala ayni seyleri hissedebiliyorum, 26 yasında olucam ve hayatımda hiç bi değişiklik olmuyo,işte buydu iğrenç hissetmemin sebebi. cuma oluyo hadi içiyoruz, cmrtesi oluyo e hadi gene içiyoruz, lay lay lom.onun dışında ne var elde, galiba hiçbirşey yok, 1 ay sonra 26 yasında olucam ve ben hala sanki hiç bir sorumluluum yokmuş gibi hayatımı 18 yasında gibi yasıyorum.
o an birisine bişeyler demek istedim, birisine msj atasim geldi ama onu da yapamadım, sanirım ne dicemi bilemedim, ne diim zırvalık mı? insanlar (ben dahil) insanlarin gereksiz zırvalıklarını dinlemekten sıkıldı artık.
neyse sonuç olarak benim de bişiler yazasım geldi ve de sanırım klavyenin tuşlarına basmak, ileride atacağin belki de anında atacağın bir kağıda bişiler yazmaktan daha kolay geldiğinden buraya yazmayı tercih ettim. bir de blogumu kimsenin takip etmediğini dusunuyorum-zira cok ilgilenmiyorum kendisiyle- o yuzden kimse okumaz, okusa da anlamaz (anlar mı?), o yzden de yazdım ben de işte..
sanirim bugun butun gun boş boş oturacam, akşama doru da darlanıp olmayan paramla kendime İÇME programı arıcam, eger onu da yapamazsam kendimi cok cok cok yalnız hissedicem falan filan..dedim ya hep aynı seyler
No comments:
Post a Comment